Συναντήθηκαν και συνδέθηκαν με φιλία στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Ξαναβρίσκονται στο Παρίσι, όπου παρακολουθούν όλα τα μοντέρνα κινήματα, αλλά παραμένουν πιστοί στις κλασικές αξίες. Το 1939 επιστρέφουν στην Ελλάδα, όπου συνεχίζουν το διάλογό τους με τον κλασικισμό σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Την δεκαετία του ‘50 οι δύο καλλιτέχνες αναζητούν και βρίσκουν την προσωπική τους μοντέρνα έκφραση: ο Μόραλης με τα επιτύμβια, ο Καπράλος με τα χάλκινα γλυπτά, που γεννιούνται από μία νέα τεχνική – φύλλα κεριού δουλεμένα με τη φωτιά. Είναι τα γλυπτά που το 1962 του χαρίζουν διεθνή αναγνώριση στην Μπιενάλε της Βενετίας.

Μία επιλογή από δεκαοκτώ χάλκινα έργα του Καπράλου θα εκτεθούν πλάι σε μια μικρή αναδρομική του Μόραλη. Πενήντα αριστουργήματα του Γιάννη Μόραλη, που προέρχονται κυρίως από τη μεγάλη δωρεά του στην Εθνική Πινακοθήκη αλλά και από ιδιωτικές συλλογές, εικονογραφούν την πορεία του ζωγράφου από τα πρώιμα έργα του έως την κλασική αφαίρεση των τελευταίων χρόνων. Οι δυο καλλιτέχνες, γείτονες και στην Αίγινα, δεν έπαψαν ποτέ να διαλέγονται με σύγχρονο πνεύμα με την ελληνική αρχαιότητα.

Γιάννης Μόραλης, (Άρτα 1916 – Αθήνα 2009), Μορφή, 1951, Αυγοτέμπερα σε ξύλο, 49 x 38 εκ., Δωρεά του καλλιτέχνη
Χρήστος Καπράλος, (Παναιτώλιο Αγρινίου 1909-Αθήνα 1993), Νίκη, 1961, Μπρούντζος, 212 x 35 x 85 εκ., Πρώην Ίδρυμα Χρήστου και Σούλης ΚαπράλουΦΑΡΟΣ

ΦΑΡΟΣ

Διάρκεια έκθεσης: Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου – Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2016

Διοργάνωση: Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος / Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου

 

 

Ιδέα, συντονισμός, επιμέλεια, κείμενα:

Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, Διευθύντρια ΕΠΜΑΣ, ομότιμη καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης

 

Επιμέλεια εκθέσεων

Γιάννης Μόραλης: Άννυ Μάλαμα, Επιμελήτρια ΕΠΜΑΣ

Χρήστος Καπράλος: Άρτεμις Ζερβού, Επιμελήτρια ΕΠΜΑΣ

Σημείωση: Η είσοδος είναι ελεύθερη

Πηγή

Σχόλια

σχόλια

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ