Τα χρόνια περνούν, οι ιστορίες όμως μένουν και μας κάνουν να ξαναζούμε από την αρχή τα γεγονότα που στιγμάτισαν την παγκόσμια ιστορία. Μία τέτοια ιστορία είναι και αυτή που ακολουθεί, από το, όχι και τόσο μακρινό, 1945.

Ένα γράμμα του 1945, γραμμένο μέσα στο θάλαμο 58 του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Νταχάου, ψάχνει τον παραλήπτη του. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Όπως αναφέρει το zarpanews.gr, η δικηγόρος Στέλλα Μπατάκη και ο αδελφός της Διομήδης βρήκαν το συγκεκριμένο γράμμα κατά την μετακόμιση των γραφείων τους. Ο τότε αιχμάλωτος, Στυλιανός Βαλμάς, απευθυνόταν στην μητέρα του. Τα δύο αδέλφια αναζητούν κάποιον συγγενή του για να του παραδώσουν το γράμμα, 71 χρόνια μετά.

Διαβάστε όσα αναφέρει η Στέλλα Μπατάκη

«ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΕΝΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΒΑΛΜΑ»

Έχω γράμμα γι’ αυτούς γραμμένο το 1945 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο ΝΤΑΧΑΟΥ!

Πώς έχει η ιστορία…

Τιμώντας τον πατέρα μας, Γιάννη Μπατάκη, και τον παππού μας (της μητρικής γραμμής), Πέτρο Μιχελιουδάκη, όταν μετακομίζαμε γραφείο με τον αδερφό μου, Διομήδη Μπατάκη, στα Χανιά, φτιάξαμε κάποιες προθήκες, στις οποίες τοποθετήσαμε αντικείμενα, βιβλία και έγγραφά τους, τα οποία χρονολογούνται από το 1800+ και πέρα και σχετίζονται με τη δουλειά μας (δικηγόρος & λογιστής). Κατά τη διαλογή των βιβλίων και εγγράφων του παππού μας, βρήκαμε ένα γράμμα ενός ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΒΑΛΜΑ που απευθυνόταν στη μητέρα του.

Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΒΑΛΜΑΣ το 1945 ήταν αιχμάλωτος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου και στο ΑΟΥΓΚΣΜΠΟΥΡΓΚ μαζί με τον παππού μας. Στον ίδιο θάλαμο. Στον θάλαμο 58. Μαζί με άλλους πολλούς (βρέθηκε και η λίστα με τα ονόματα των Ελλήνων αιχμαλώτων πολλών θαλάμων).

Πιθανόν ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΒΑΛΜΑΣ έδωσε το γράμμα αυτό στον παππού μας για να το παραδώσει στην οικογένειά του. Για άγνωστο λόγο, ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ. Ίσως να μην βρήκε κανέναν.

Από το γράμμα προκύπτει ότι το 1945, ήταν ο τρίτος του χρόνος στο Νταχάου. Πιθανόν να τον θεωρούσαν νεκρό. Δε γνωρίζουμε αν επέστρεψε. Είχε όμως οικογένεια! Σύζυγο και μία κόρη που την έλεγαν ΡΙΤΑ. Είχε και αδερφές. Την μία την έλεγαν Εμιλίτσα. Αν είχε εγγόνια, σήμερα θα είναι περίπου 35-50 ετών. Όταν ο παππούς μας επέστρεψε από το Νταχάου ήταν περίπου 25-27 ετών.

Σήμερα θέλουμε να βρούμε έναν απόγονο του ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΒΑΛΜΑ, να του παραδώσουμε το γράμμα που προοριζόταν για την οικογένεια τους!

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΑΥΤΟ ΠΑΝΤΟΥ?

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ κι ελπίζω να καταφέρουμε να ζήσουμε τη μαγική στιγμή ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ – ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ του γράμματος!».

Πηγή

Σχόλια

σχόλια