© Φωτογραφία : Ινστιτούτο Φαρμακοβιολογικών προβλημάτων

Ο Φιόντορ Ντ., ένας νεαρός άνδρας που ζει στη Μόσχα, μίλησε στο Sputnik για τη συμμετοχή του σε μια σειρά επιστημονικών πειραμάτων για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και όχι μόνο. Εξήγησε πώς γίνεται να αναπνέει κανείς για μισή ώρα με την ίδια του την εκπνοή, να βρίσκεται ακίνητος στο μπάνιο για πέντε ημέρες και πόσο πληρώνουν για τέτοια πειράματα.

Ποιο ήταν το πρώτο πείραμα στο οποίο έχεις συμμετάσχει για να βγάλεις χρήματα;

Το πρώτο μου πείραμα ήταν η δοκιμή φωτιστικών για τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Εγώ μαζί με άλλα τέσσερα άτομα, έπρεπε να περάσουμε επτά μέρες, σε έναν χώρο αρχικά με τα φωτιστικά που χρησιμοποιούσαν ήδη στον Διαστημικό Σταθμό και μετά από κάποια χρονική περίοδο, περίπου δύο μήνες, (σ.σ. να περάσουμε) άλλες επτά ημέρες με καινούρια φωτιστικά. Κατά τη διάρκεια της διαμονής μας σε εκείνο τον χώρο, έπρεπε να περνάμε κάποια τεστ, κυρίως σχετικά με την ταχύτητα της οπτικής αντίδρασης και της κινητικότητας των χεριών, τα οποία θα έδειχναν πώς ο νέος φωτισμός επηρεάζει την εργατική απόδοση του διαστημικού πληρώματος, (σ.σ. εάν θα επηρεάζει) αρνητικά ή θετικά.

Για κάθε μέρα έπαιρνα περίπου 10 χιλιάδες ρούβλια (περίπου 140 ευρώ) και επειδή είχα περάσει εκεί συνολικά 14 ημέρες, στο τέλος έλαβα 140.000 ή 150.000 ρούβλια (περίπου 2.000 ευρώ). Εν τέλει όλο αυτό κράτησε πάνω από δυο εβδομάδες επειδή πρώτα έπρεπε να περάσουμε από τα ίδια τεστ, αλλά με φυσιολογικό φωτισμό και υπό κανονικές συνθήκες. Αρχικά κάναμε και ένα τσεκ-απ. Αυτός ήταν ο κύριος λόγος που ενδιαφέρθηκα γι’ αυτό το πείραμα. Μας έκαναν όλες τις εξετάσεις σε μια κλινική που κάνουν έλεγχο οι αστροναύτες πριν και μετά την πτήση. Μετά το πρώτο στάδιο, δηλαδή τον έλεγχο της κατάστασης υγείας έφυγαν μερικοί από τους υποψηφίους, στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν τα τεστ και έφυγαν κάποιοι ακόμα.

Δηλαδή, για να συμμετέχει κανείς σε αυτά τα πειράματα πρέπει να είναι απόλυτα υγιής;

Ναι, πρέπει να είσαι απόλυτα υγιής σωματικά και σταθερός ψυχολογικά. Το να είσαι απομονωμένος με ακόμα τέσσερα ξένα άτομα, έχει αρκετό άγχος. Δεν μπορούν όλοι να το αντέξουν απλά, κάποιος μπορεί να φρικάρει και υπήρξαν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά όχι στην ομάδα μας. Εμείς είχαμε κάποιες διαφωνίες, αλλά δεν ήταν κάτι σοβαρό, όλα τελείωναν με αστεία.

Τη βιώσατε ήρεμα μια τέτοια εμπειρία;

Ναι, ήρεμα, με ενδιέφερε πολύ, συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι κάτι διαφορετικό, κάτι που δεν βιώνεις στην καθημερινή σου ζωή. Μπορείς να δεις τη ζωή σου από διαφορετική γωνία, να δοκιμάσεις τον εαυτό σου. Να σκεφτείς, ότι μόνο οι ναύτες στα υποβρύχια και οι αστροναύτες βιώνουν τέτοιες καταστάσεις, ζουν σε έναν κλειστό χώρο μαζί με κάποια ομάδα. Είναι μια ασυνήθιστη εμπειρία.

Μια επιστημονική εμπειρία στο Ινστιτούτο Φαρμακοβιολογικών προβλημάτων-© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Πώς μπορεί κάποιος να συμμετέχει σε τέτοια πειράματα;

Αυτό μπορεί να το κάνει οποιοσδήποτε. Εγώ το βρήκα τυχαία, κάποιος δημοσίευσε μια αγγελία στα κοινωνικά δίκτυα, και ένας φίλος μου μου την έστειλε, νομίζοντας ότι μπορεί να με ενδιαφέρει. Και είχε δίκιο. Έστειλα ένα μήνυμα εκείνη την ημέρα και επειδή εκείνο το χρονικό διάστημα είχα ελεύθερο χρόνο, σκέφτηκα ότι ήταν ενδιαφέρον, γιατί να μην το έκανα;»

Σε ποια άλλα πειράματα είχες λάβει μέρος;

Έναν χρόνο αργότερα, με κάλεσαν ξανά από εκεί και μου πρότειναν να συμμετάσχω σε ένα πείραμα σχετικά με την αναπνοή. Ήταν κάποιες δοκιμές για μια καινούρια συσκευή για τους ανθρακωρύχους, για αυτόνομη αναπνοή σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης. Αυτή η συσκευή επιτρέπει σε κάποιον για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, για 25 ή 30 λεπτά, να αναπνέει το οξυγόνο, το οποίο απελευθερώνεται κατά την αναπνοή του από το διοξείδιο του άνθρακα. Έπρεπε να τρέξω για 30 λεπτά σε έναν διάδρομο με αυτή τη συσκευή και να αναπνέω όλο αυτό το διάστημα με τη μοναδική εκπνοή που είχα κάνει σε αυτό. Γι’ αυτό το πείραμα, πήρα περίπου 60.000 ρούβλια (περίπου 850 ευρώ). Το πείραμα κράτησε συνολικά τέσσερις μέρες. Μια μέρα κράτησε το ίδιο το πείραμα, μια ημέρα το τεστ και δυο μέρες ο έλεγχος υγείας.

Ένιωθες κάποιες αλλαγές στον οργανισμό σου μετά από ένα τέτοιο πείραμα;

Κατά τη διάρκεια ενός τεστ έπρεπε να αναπνεύσω για 30 λεπτά από μια μποτίλια με καθαρό οξυγόνο. Ένιωθα πολύ ωραία. Επίσης, συνέχεια μου έκαναν εξετάσεις αίματος επειδή έπρεπε να ελέγξουν πώς αλλάζει η χημική σύνθεση του αίματός μου λόγω της αναπνοής με καθαρό οξυγόνο.

Πόσες φορές σας πήραν αίμα;

Δεν θυμάμαι ακριβώς, ίσως έπαιρναν κάθε λεπτό, τρυπούσαν σε διαφορετικά δάχτυλα. Σίγουρα όχι λιγότερο από 10 φορές, αλλά δεν νομίζω (σ.σ. ότι ήταν) πάνω από 30 φορές. Και έβλεπαν τη μικροκυκλοφορία του αίματος, δηλαδή, πόσο γρήγορα τρέχουν τα ερυθροκύτταρα, γι’ αυτό χρησιμοποιούσαν μια ειδική συσκευή, σαν ένα μεγάλο μικροσκόπιο. Υπάρχουν πολύ λεπτά αγγεία κάτω από το νύχι, τα φώτισαν με ένα λέιζερ για να γίνουν ορατά. Εκείνα τα αγγεία έχουν μέγεθος ακριβώς σαν τα ερυθρά αιμοσφαίρια και έτσι μπορούσαν να παρακολουθήσουν την κυκλοφορία, την ταχύτητα και τον αριθμό τους.

Πώς ένιωθες κατά τη διάρκεια του πειράματος;

Με τα τεστ ήμουν καλά. Ενώ όταν έπρεπε να τρέξω κατά μήκος του διαδρόμου, υπήρξε μια πολύ δύσκολη στιγμή, όταν τελικά αισθανόμουν ότι άρχιζα να αναπνέω διοξείδιο του άνθρακα. Ειδικά το τελευταίο 1,5 λεπτό, ήταν πολύ δύσκολα, ενώ για κάποιο λόγο μου ζητήθηκε, να αντέξω όσο περισσότερο μπορούσα, άρχισα να ιδρώνω πολύ, ένιωσα ότι δεν είχα αρκετό αέρα, δεν θυμάμαι πόσο χρόνο ακριβώς άντεξα, νομίζω περίπου 30 λεπτά, αλλά τα τελευταία λεπτά ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Αλλά το ίδιο το πείραμα ήταν ενδιαφέρον, δεν φανταζόμουν ότι θα μπορέσω να αναπνεύσω για 30 λεπτά με μία εκπνοή. Είναι καταπληκτικό.

Και πώς παίρνονται οι αποφάσεις σχετικά με την επιτυχία του πειράματος;

Αρχικά έπρεπε να συγκεντρώσουν τα δεδομένα. Για να κριθεί ένα πείραμα ως επιτυχές έπρεπε να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή 20-25 ατόμων. Στη συνέχεια να παρακολουθήσουν τις μέσες τιμές. Εάν είναι επιτυχές, τότε αυτή η συσκευή μπορεί να κυκλοφορήσει.

Μια επιστημονική εμπειρία στο Ινστιτούτου Φαρμακοβιολογικών προβλημάτων στη Μόσχα-© ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Σε ποιο άλλο πείραμα έχεις συμμετάσχει;

Το τρίτο πείραμα ήταν η δοκιμή μίας στολής αδυνατίσματος. Ήταν κάτι σαν κορσές. Τέτοιες στολές χρησιμοποιούν οι αστροναύτες για να μην τεντώνεται η σπονδυλική τους στήλη κατά τη διάρκεια της πτήσης. Όταν βρίσκεστε σε κατάσταση έλλειψης βαρύτητας, λόγω του γεγονότος ότι η δύναμη της βαρύτητας δεν λειτουργεί, ο μεσοσπονδύλιος χώρος επεκτείνεται.

Γι’ αυτό τον λόγο, οι αστροναύτες μπορούν να έχουν αύξηση έως και πέντε εκατοστά σε ύψος. Αυτή ήταν η μοναδική φορά στη ζωή μου που ξεπέρασα σε ύψος τα 180 εκατοστά. Σε πέντε ημέρες έγινα τρία εκατοστά ψηλότερος. Έτσι το ύψος μου που είναι 178 εκατοστά για μία ημέρα έγινε 181.

Μπορεί να είναι επιβλαβές;

Οι βραχυπρόθεσμες αλλαγές δεν έχουν επιβλαβείς επιπτώσεις στους ανθρώπους, όταν είναι όμως για αρκετό χρονικό διάστημα, όπως με τους αστροναύτες που περνούν αρκετούς μήνες σε τροχιά, αυτό μπορεί να προκαλέσει κάποιες μη αναστρέψιμες συνέπειες. Και ακριβώς, για το τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιούν τις στολές που δημιουργούν την πίεση συμπίεσης, σαν την επίδραση της βαρύτητας της Γης στον ανθρώπινο σκελετό. Υπήρχαν δύο ομάδες, με 10 άτομα κάθε μία. Το πείραμα έγινε σε μια μπανιέρα και ονομάζεται «ξηρή βύθιση». Η θερμοκρασία του νερού ήταν παρόμοια με τη θερμοκρασία του σώματος και μια λεπτή μεμβράνη σιλικόνης χώριζε τους ανθρώπους από το νερό, δηλαδή δεν ήταν μέσα στο νερό πραγματικά. Τη νύχτα φορούσα τη στολή, ενώ το δεύτερο άτομο ήταν όλη την ώρα χωρίς στολή και παρακολουθούσαν τι διαφορά παρουσιάζαμε στις εξετάσεις. Καθημερινά μας έκαναν εξετάσεις αίματος και τεστ για την ταχύτητα αντίδρασης των άκρων. Πέντε ημέρες ήμουν σε αυτή τη μπανιέρα, είχα όμως αρκετά βιβλία μαζί μου. Μπορούσα να κουνηθώ ελάχιστα μέσα στην μπανιέρα, αλλά τίποτα περισσότερο.

Πώς τρώγατε;

Α, ήταν ωραία, τρία γεύματα την ημέρα σε έναν δίσκο. Μου έβαζαν ένα μαξιλάρι κάτω από την πλάτη, έτσι για να νιώθω πιο άνετα. Είχα μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων. Για την τουαλέτα χρησιμοποιούσα την πάπια. Σε γενικές γραμμές έτσι όπως ήμουνα, σε οριζόντια θέση, τα έντερά μου δούλευαν λίγο διαφορετικά, μετά από πέντε ημέρες, είναι δύσκολο να το περιγράψω αυτό… αλλά ποτέ δεν είχα δει κάτι τέτοιο!

Κάθε βράδυ μας έβγαζαν από την μπανιέρα και μας έβαζαν πάνω σε έναν καναπέ, καθώς ήταν αδύνατο να πάρουμε κάθετη θέση. Και έτσι πηγαίναμε στο ντους, πλενόμασταν εκεί ξαπλωμένοι και μας έβαζαν πάλι μέσα στην μπανιέρα. Ένιωθα άνετα, αφού βρισκόμουνα σχεδόν σε χειρουργική καθαριότητα. Γενικά, τις δύο πρώτες ώρες, είχα ένα αίσθημα ευφορίας, σκεφτόμουν ότι θα μπορούσα να μείνω εκεί όλη μου τη ζωή! Στη συνέχεια, όμως, κατάλαβα ότι τελικά είναι πολύ δύσκολο να μείνω ακίνητος για πέντε ημέρες.

Και για αυτό το πείραμα, πόσα χρήματα πήρατε;

Περίπου 70.000 ρούβλια (περίπου 1.000 ευρώ) συνολικά.

Είναι δυνατόν δουλεύει κάποιος έτσι όλη του τη ζωή;

Με έχουν καλέσει και σε άλλα πειράματα, αλλά αρνήθηκα. Για παράδειγμα υπήρχε ένα πείραμα που έπρεπε να μένει κάποιος σε απομόνωση για πέντε μέρες και να αναπνέει με άζωτο. Επιπλέον, όλα αυτά έπρεπε να γίνουν με μια πίεση που υπάρχει σε βάθος 120 μέτρων. Πρόσφεραν περίπου 180.000 ρούβλια (περίπου 2.500 ευρώ) για πέντε ημέρες, αλλά σκέφτηκα και συνειδητοποίησα ότι δεν άξιζε και αρνήθηκα. Με έχουν καλέσει και άλλη μια φορά για ένα πείραμα, πάλι με ξηρή βύθιση σε μια μπανιέρα για 21 ημέρες, και εκεί υποσχέθηκαν καλά χρήματα, αλλά τότε συνειδητοποίησα ότι 21 μέρες που θα χαθούν από τη ζωή μου, δεν αξίζουν κανένα χρηματικό ποσό! Νομίζω ότι τα πάντα είναι καλά με μέτρο και είναι ανόητο να θεωρώ ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνιμη εργασία. Για μικρό χρονικό διάστημα και για αλλαγή – είναι πολύ καλό για κάποιον που έχει μια συγκεκριμένη νοοτροπία και είναι έτοιμος να κάνει πειράματα στον εαυτό του.

Ακολουθήστε μας σε:

Facebook Twitter Instagram